Pchły

CIEKAWOSTKI

Zwyczaje

szkodników

COŚ NA ...
pchły

Pchły

Pchły to krwiopijne, kosmopolityczne pasożyty. Pojawiły się na świecie w czasach prehistorycznych. Do tej pory opisano blisko 2000 gatunków pcheł, a wśród nich pospolite pchły ludzkie, pchły kocie, pchły psie, pchły szczurze. Ich żywicielami są ludzie i wiele gatunków zwierząt dzikich i domowych, gryzonie, ptaki. Pchły występują cały rok. Boleśnie gryzą, powodują alergiczne pchle zapalenie skóry i przenoszą wiele drobnoustrojów chorobotwórczych.

pchła na białym tle

Anatomia pcheł

Pchły to niewielkich rozmiarów owady o charakterystycznym, spłaszczonym bocznie dużym odwłoku i niewielkiej główce. Samice są dłuższe od samców i osiągają długość 2,5-3,5 mm. Można dostrzec je gołym okiem – zdradza je brązowa, czasem czarna barwa. Bywają mylone z kleszczami i wszami. Pchły mają liczne odnóża różnej długości. Tylne, najdłuższe, umożliwiają im skoki na spore, w porównaniu do ich rozmiarów, odległości. Pchły nie posiadają skrzydeł, bo ich nie potrzebują – przemieszczają się na żywicielu.

 

Zwyczaje pcheł

Pchły kolonizują ciało żywiciela i bardzo szybko zaczynają wypijać jego krew. Już po 24 godzinach po pierwszym posiłki zaczynają się rozmnażać. Zazwyczaj spędzają całe życie na jednym nosicielu. Poza jego ciałem są w stanie przeżyć zaledwie kilka dni, chowając się w wilgotnych, ciemnych, brudnych i zakurzonych zakamarkach. 

Pchły nie wykazują specyficzności gatunkowej – w przypadku braku „ulubionego” żywiciela atakują inne organizmy. Przykładowo pchła psia może gryźć człowieka, a kocia jeża. Krew piją tylko dorosłe osobniki. Wyposażone w aparat kłująco -ssący pchły przebijają skórę i mogą nawet przez godzinę nieprzerwanie spijać krew. Inne stadia rozwojowe – jaja, larwy poczwarki – żywią się szczątkami organicznymi z otoczenia, w tym odchodami dorosłych pcheł. 

Ugryzienie pchły jest bolesne i powoduje powstanie swędzącego bąbla. Pod żadnym pozorem nie należy go drapać, bo może się to skończyć groźnym zakażeniem bakteryjnym. Pchły roznoszą wiele niebezpiecznych dla zdrowia człowieka chorób tj.: zapalenie płuc, salmonelloza, tyfus plamisty, dżuma, dur plamisty i tularemia. Pchły są też wektorem tasiemca psiego i karłowatego.

Rozmnażanie pcheł

Pchły rozmnażają się bardzo szybko. W ciągu całego życia samica, w zależności od gatunku, może złożyć 500 a nawet 2000 jaj. Aby pchła mogła je znieść musi być najedzona. 

Zapłodniona samica składa jaja codziennie przez ok 3-4 miesiące na żywicielu – pchła ludzka w ciemnych, zakurzonych zakamarkach pomieszczeń. Larwy, które wykluwają się w ciągu kilku dni, opuszczają organizm żywiciela. Najwięcej jaj znajduje się w legowiskach zwierząt, na kanapach, fotelach, dywanach – wszędzie tam, gdzie pies lub kot przebywa najczęściej. Po 3-10 dniach z jaj wykluwają się beznogie larwy, które odżywiają się resztkami organicznymi. Larwy uciekają od światła i chowają się w ciemnych miejscach – szczelinach podłóg, pod meblami, w dywanach, legowiskach. Są tak małe, że trudno je dostrzec gołym okiem. Larwy linieją 3 razy, po czym wytwarzają kokon, w którym przeobrażają się w dorosłe osobniki i od razu wskakują na żywe, ciepłe ciało żywiciela.

Na szybkość przebiegu cyklu rozwojowego pcheł ma wpływ bliskość żywiciela, temperatura i wilgotność powietrza. Z tego powodu populacja pcheł rozrasta się bardzo szybko podczas ciepłych miesięcy, kiedy panują sprzyjające warunki również na zewnątrz. Zimno zatrzymuje rozwój larw, które w kokonach mogą przetrwać nawet kilka miesięcy. Impulsem do opuszczenia kokonu jest pojawienie się w pobliżu żywiciela.

Zwalczanie pcheł

Zwalczanie pcheł nie należy do łatwych zadań, ale nie jest z góry skazane na porażkę. O zawleczenie pchły do domu nie trudno – z weekendowego wyjazdu, środków transportu masowego, od psa sąsiada, czy dokarmianej przez nas w piwnicy kociej rodziny. Pchły lubią brud, więc utrzymanie czystości jest dobrą praktyką, ale nie gwarancją, że się nie pojawią. 

Dorosłe pchły, które dostrzeżemy na psie czy kocie to zaledwie namiastka problemu. Oznacza bowiem, że w otoczeniu znajduje się dużo więcej jaj, larw i nimf, które w niedługim czasie będą szukać żywiciela. Jeśli doszło do zapchlenia konieczne jest zastosowanie środków owadobójczych, które zwalczą dorosłe osobniki i zatrzymają rozwój larw i poczwarek, a następnie gruntowne porządki w mieszkaniu. 

O pchłach

w liczbach

Świat owadów i zwierząt jest fascynujący! Nawet jeśli okazuje się być dla nas równocześnie mocno uciążliwy…

Pchła mierzy zaledwie 2-3 milimetry, a potrafi skakać na odległość 1 metra, co oznacza że gdyby miała wzrost człowieka, mogłaby przeskoczyć wieżę Eiffela.
W ciągu całego życia samica, w zależności od gatunku, może złożyć 500 a nawet 2000 jaj.
Pchła potrafi wypić 20 razy więcej krwi niż sama waży.

Informacja o plikach cookie na tej witrynie

Ta witryna korzysta z plików cookie, które służą do personalizacji i optymalizują działanie naszego serwisu. Więcej informacji znajduje się w Zasadach ochrony prywatności, a w przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia osobiste. Korzystając z witryny, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookie.